Darultawhid

Usulu'd-din - Dinin Asılları => İtikadi Kavramlar => Nifak / Münafık => Konuyu başlatan: Tevhid Ehli - 11.09.2016, 22:17

Başlık: Nifakın lugat manası
Gönderen: Tevhid Ehli - 11.09.2016, 22:17
Bismillahirrahmanirrahim,

Lisan'ul Arab'ta şöyle denmektedir:

"Nifak" (ikiyüzlülük) münafıkın yaptığı işin adıdır. Bir yönden İslam'a girip başka bir yönden çıkmaya nifak ismi verilir. Cerboa'nın (yaban faresinin) deliği manasına gelen "Nafika" kelimesinden türemiştir. Mazisi nâfaka, muzarisi yunâfiku, masdarı ise münafaka ve nifak şeklinde gelir. Nifak kelimesi aslı itibariyle Arapça'da bilinen bir kelime olsa da iman izhar edip içinde küfrü gizleme manasında İslam'a has bir isim olup daha önce Arapça'da bu özel manasında kullanılmamıştır. (İbn Manzur, Lisan'ul Arab, 10/359)

Kurtubi ise Bakara: 8. Ayetin tefsirinde şöyle demektedir:

"Dil alimleri der ki: "Münafık"a münafık deniliş sebebi, içinde gizlediğinden başka birşeyi açığa vurmasıdır. Bu isimin ona verilmesiyle o, yaban faresi denilen hayvana benzetilmiştir. Bu cerboa (Arap tavşanı, yaban faresi) denilen hayvanın "en-Nafika (bugünkü diliyle tünel anlamında)" adını alan bir deliği bulunur. İkinci bir deliği daha vardır ki o deliğin adı da "el-Kâsiâ"dır. Bu hayvan yeri deler, içeri girer. Yerin yüzeyine yakın ve toprağı inceltinceye kadar deliğini sürdürür. Herhangi bir tehlike sezdiği vakit kafası ile bu toprağı iter ve dışarı çıkar. O bakımdan bu hayvanın deliğinin dışı toprak, içerisi ise, kazılmış halde olur. Münafıkın durumu da işte böyledir. Onun dış görünüşü iman, içi ise küfürdür."